“Doorstroom los je niet op door het aantal woningen dat je bouwt”

Jouw alineatekst (7)

Het probleem is niet alleen het gebrek aan woningen

Marjorie begint direct met een nuancering die veel mensen verrast.

"Doorstroom lost het schaarste probleem niet op maar het zorgt er wél voor dat mensen in beter passende woningen terechtkomen. Dat creëert een keten van verhuisbewegingen. En dát helpt."

Doorstroom wordt vaak specifiek op senioren gericht. Maar Marjorie ziet dat breder. Er zijn genoeg mensen van allerlei leeftijden die in een woning zitten die eigenlijk niet meer past, en die eigenlijk best willen nadenken over iets anders als ze maar de juiste ondersteuning krijgen.

De Doorstroom Doorbraak methode is gebouwd op dat inzicht. Marjorie legt het uit met een beeld dat ze regelmatig gebruikt: acht radartjes die allemaal in elkaar moeten passen.

"Als al die radartjes vlekkeloos draaien, zou doorstroom eigenlijk heel simpel moeten gaan. Maar hij stokt hier en daar. De methode is gericht op mensen die in de uitvoering zitten, zodat ze die radartjes beter kunnen laten samenwerken."

Laaghangend fruit plukt zichzelf, de rest niet

Een veelgemaakte vergissing: denken dat doorstroom al goed loopt, omdat er verhuisbewegingen zijn en omdat je een financiële regeling hebt.

"Mensen die al willen verhuizen, die reageren gewoon op je aanbod. Dat is laaghangend fruit. Dat werkt fantastisch, maar het bereikt alleen de mensen die al in beweging waren."

De échte winst zit in de groep die er nog niet aan toe is. Die wel stiekem wil, maar het niet durft. Die zich niet realiseert wat een andere woning zou kunnen betekenen. Die genoegen neemt met een bed in de woonkamer als ze maar in hun vertrouwde buurt kunnen blijven.

"Daar moet je voor werken. Dat vraagt capaciteit, persoonlijke aandacht en tijd. En het vraagt dat je als organisatie weet: hoe belangrijk is doorstroom voor ons? Want daar hoor je wisselende geluiden over."

Het gaat niet over stenen. Het gaat over mensen.

Wie verwacht dat doorstroom draait om aanbod en toewijzing, kijkt te smal. Marjorie legt de vinger op iets wat in de praktijk structureel wordt onderschat: verhuispsychologie.

"Mensen zijn bang voor verlies. Je weet wat je hebt, maar niet wat je krijgt. Als je veertig jaar ergens hebt gewoond, weegt dat ontzettend zwaar. Het is hetzelfde als een nieuwe baan: die klinkt leuk, maar ontslag dóét meer pijn. Zo moet je een verhuizing ook zien."

Verhuizen staat in de top van meest ingrijpende levensgebeurtenissen. Laat staan voor iemand die al dertig jaar op hetzelfde adres woont. De training gaat daarom ook nadrukkelijk in op gesprekstechnieken, luistervaardigheid en het vermogen om aan te sluiten bij wat er écht speelt bij een huishouden.

"Soms zit er pijn achter, soms een lage zelfredzaamheid, soms gewoon de angst voor het onbekende. Je kunt niet in één gesprek doorstroom realiseren. Soms zijn het tien gesprekken. Soms ga je letterlijk mee op pad."

Eén contactpersoon, geen afbreukrisico

Vertrouwen is de sleutel. En vertrouwen is fragiel.

Marjorie ziet in de praktijk dat doorstroom spaak loopt zodra er te veel verschillende mensen bij betrokken zijn. De verhuurconsulent zegt iets, de technisch medewerker zegt iets anders, en de bewoner haakt af.

"Als zes verschillende mensen hetzelfde verhaal net iets anders vertellen of interpreteren, dan is het vertrouwen snel weg. Eén iemand die het hele traject begeleidt dat is geen luxe, dat is noodzaak."

En dan zijn er de praktische drempels die groter zijn dan ze lijken. Zoals de opleververplichting. Iemand die al twintig jaar woont in een woning heeft van alles aangepast. En de gedachte dat ze dat allemaal terug moeten brengen naar de oorspronkelijke staat? Die houdt mensen tegen.

"Soms is het al genoeg om te zeggen: u heeft hier altijd zo netjes voor gezorgd, u mag de woning zo achterlaten. Dat ene zinnetje kan voor sommige mensen het verschil maken tussen wel of niet verhuizen."

Denken in kansen, niet in beperkingen

Marjorie vertelt over een casus uit de training die illustreert hoe creatief denken meer oplevert dan vasthouden aan regels.

Een Turks gezin. De zoon wil mantelzorg leveren aan zijn moeder, maar moeder wil absoluut niet naar de andere kant van de stad daar is haar gemeenschap niet, daar zijn de voorzieningen niet. Het dreigt uit te lopen op een familieruzie.

"Dan is de automatische reactie: het houdt hier op. Maar wat als je even helemaal blanco kijkt? Er komt een woning vrij in het midden. Moeder is blij. Het gezin is blij. Er verlaat nog steeds één woning de markt maar er ontstaan twee verhuisbewegingen, en iedereen zit beter."

Precies dát is wat de Doorstroom Doorbraak training wil losmaken: het vermogen om voorbij de standaardprocedure te kijken. Niet om regels te negeren, maar om te zien wat wél uitlegbaar is. Het daagt uit, vraagt om breder te kijken en wat jij kan veranderen.

"We hoeven huurders geen eenheidsworst aan te bieden. Als je zelf zou willen verhuizen, heb jij ook hele persoonlijke behoeften. Waarom zou dat voor huurders anders zijn?"

Wees nieuwsgierig

Marjorie heeft één centrale boodschap.

"Er zit veel passie voor dit onderwerp bij de mensen in de uitvoering. Maar we zijn ook allemaal een beetje gepokt en gemazeld door de omstandigheden. Soms lopen we vast. Wat ik wil is: mensen uitdagen. Waar sta jij voor aan de lat? Wat wil jij veranderen? Waar kun jij hier en daar een keer aan een boom schudden?"

Ze sluit af met een uitnodiging die simpel klinkt, maar in de praktijk veel vraagt.

"Wees nieuwsgierig. Neem geen genoegen met: 'dit doen we al.' Vraag jezelf af: wat nou als we het anders zouden doen? Wat zou dat opleveren? We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden, er zijn genoeg goede voorbeelden. Het is soms simpeler dan het lijkt."

Klaar om doorstroom écht in beweging te zetten binnen jouw organisatie?

Werk je bij een woningcorporatie of gemeente en wil je weten wat de Doorstroom Doorbraak methode voor jouw team kan betekenen? We komen graag vertellen over de Doorstroom Drukmeting. Een quickscan voor je organisatie: https://opvallendwonen.nl/de-doorstroomdruk-meting